VRIJ

Afgelopen week had ik er weer een hoor… Zo’n kind dat je wel op kunt eten. En dat is positief bedoeld uiteraard.

Het stapt de deur binnen, nog vóór zijn moeder. Met zijn mollige knuistje houdt hij zich aan de deurpost vast terwijl hij over de drempel stapt. Met ferme stap beent hij de gang door, richting de kamerdeur. Nieuwsgierig kijkt hij door het glas de kamer in.

Ik kijk er verbaasd naar. Moet je dat toch zien, zo’n kruimel, drie jaar oud, de blonde haartjes in de gel. Gymschoenen met flikkerende lichtjes, spijkerbroekje en een heerlijk blauw t-shirt waarin zijn stevige lijfje duidelijk te zien is.

Precies drie jaar geleden was zijn zus bij mij, samen met haar twee oma’s. De oma’s hadden bedacht om een portret van haar te laten schilderen, als cadeau voor de bruiloft van haar ouders, hun zoon en dochter. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Het blonde meisje, drie jaar oud, een roze truitje, roze strikjes in het haar en in haar blauwe ogen een blik…. zooo ondeugend!

Het was reuze gezellig met de oma’s. Twee totaal verschillende vrouwen, samengebracht doordat hun kinderen een relatie met elkaar kregen. Uren hebben we zitten kletsen. Uiteindelijk wist je meer van ze dan dat je van je gemiddelde buurvrouw wist waar je al jaren naast woonde.

Tijdens het praten observeerde ik het kleine meisje. Voor mij was het onmiddellijk duidelijk dat haar heerlijke vrije blik de hoofdtoon moest voeren. Haar ogen moesten eruit sprankelen, al het roze zou als zachte omlijsting dienen.

Ik maakte het portret. Het stond er in no-time op. Heel fris, heel spontaan, heel direct, ik vond het heerlijk. De oma’s kwamen kijken en de stoerste brak bij het zien van het portret in tranen uit. Het was goed. Dat wist ik al.

De ouders waren verrukt. Dat resulteerde erin dat ze enige tijd later mij berichtten dat ze hun kersverse zoontje ook wilden laten portretteren. Ook weer op driejarige leeftijd, net als zijn zus.

De afspraak stond al een jaar en vorige week was het zover. Er was reikhalzend naar uitgekeken.

In de ogen van het heerlijke joch herken ik onmiddellijk zijn zus. Dezelfde onbevangen, rechtdoor, open blik. Volkomen op zijn gemak ligt hij uiteindelijk op mijn schoot. De beentjes op tafel, speen in de mond. Ik knijp in zijn armpjes en geniet.

En met de moeder drink ik koffie en praat ik. En weet in een ochtend meer van haar dan dat ik van mijn buurvrouw ooit zal weten.

Geschreven door |2018-12-09T17:17:00+00:0011 december 2018|Uit de praktijk|10 reacties

10 reacties

  1. Frederika 11 december 2018 om 08:13 - Antwoord

    Heerlijk om zo te genieten van je werk en de mensen die jou hier de gelegenheid geven dit te mogen doen !!SUPER!!!

  2. lissydonkers 11 december 2018 om 09:16 - Antwoord

    Iedere keer weer lees ik met veel plezier jouw inspiratiemails. Het voelt alsof ik naast je zit en het ook zelf meemaak. Dank je wel!

  3. Miep v Cappelle-Bijeman 11 december 2018 om 10:08 - Antwoord

    Leuk met zo’n kleintje. Zou ik ook graag doen. Maar ik weet niet hoe ik op de cursus moet komen. Al een poosje geleden opgegeven en betaald. Maar hoe nu verder? Miep.

    • Esther 11 december 2018 om 10:30 - Antwoord

      Hoi Miep, haha, oke, ik stuur je even een mailtje om het je uit te leggen:)!

  4. IngridHBeunk 11 december 2018 om 10:45 - Antwoord

    Een échte inspiratiemail, ik geniet!!

  5. Yvonne 11 december 2018 om 12:43 - Antwoord

    Prachtig portret. Precies zoals je het ons ook wil leren: losjes en schilderachtig.

  6. Jopie 11 december 2018 om 18:00 - Antwoord

    Wat leukkkk, wat een tof leven heb je dan hè, heerlijk genieten van deze momenten maakt het leven zo rijk om geleefd te worden. Een dag met een gouden randje zeggen wij oudjes dan.

  7. Hennie 11 december 2018 om 22:28 - Antwoord

    Ik geniet van al die leuke ervaringen van je. Heerlijk..

  8. Lenie Crombeen 14 december 2018 om 17:05 - Antwoord

    Je schrijft ontwapenend, schildert geweldig, je bent geloof ik overal goed in.!!!

  9. Liesbeth Kuip 19 december 2018 om 12:26 - Antwoord

    wat een mooi verhaal, hoe je het beschrijft je ziet het voor je, het meisje en de sfeer erbij het openhartige van mensen. en inderdaad ik weet ook bijna niets van me buurvrouw. maar heb zelf ook altijd hele leuke open gesprekken , mensen die ik ontmoet en nooit eerder heb gesproken die veel aan mij spontaan vertellen. daar hou ik van!!!!

Laat ook een berichtje achter

Deze website maakt gebruik van cookies

Door gebruik te maken van deze website geef je toestemming voor het plaatsen en uitlezen van cookies. Wil je meer weten over deze cookies? Klik dan hieronder op meer informatie. Wil je de cookie-instellingen voor onze website wijzigen of weigeren? Klik dan op de knop 'cookie-instellingen aanpassen'.

Privacbeleid | Melding sluiten
Cookie-instellingen aanpassen