Binnenkort ga ik er een weekje tussenuit. Lekker, even naar Italië.

Nu denk jij misschien: die Esther, die heeft het goed voor elkaar. Beetje schilderen. Beetje cursusje geven. Lekker hoor.

Tuurlijk, ik klaag niet.

Maar echt superrelaxed is mijn leven nou ook weer niet. Ik moet echt wel ietsdoen. Een Inspiratiemail schrijven is een van die dingen. Dat moet. Tenminste, dat wordt gevonden. Soms, door een aantal mensen.

“Ik heb nou al een aantal weken geen Inspiratiemail ontvangen! Terwijl ik mij daar wel voor ingeschreven heb! Zou je mij willen vertellen hoe dat kan?”

Echt, ik verzin het niet. Dit soort mails krijg ik zo nu en dan.

Natuurlijk weet jij wel dat die Inspiratiemail een “krijgertje” is. Dat ik die schrijf omdat ik dat leuk vind om te doen. En omdat ik denk dat het voor jou leuk is om te lezen wat ik, als portretschilder, nou zoal doe met mijn leven. Niet omdat ik dat moet, maar omdat ik dat wil.

Tegen jou kan ik dus rustig zeggen dat ik met vakantie ga. Jij snapt dat.

Maar tegen die andere mensen, die van die mails, daar zeg ik natuurlijk niks tegen. Die laat ik denken dat ik hard aan het werk ben.

Italië… het land van pasta, cultuur en mooi licht. Of zoals laatst iemand tegen mij zei: “De kleuren in Italië zijn voor jou als kunstschilder een cadeautje voor je oogjes”. Ga daar maar eens tegenin.

Ik zie het vóór mij. Prachtig glooiende landschappen, verschillende kleuren groen, dor geel en schraal oranje. Statige cipressen rijzen in de lucht, meren glinsterend tussen de heuvels. Half-vergane glorie, smeedijzeren hekken en terrasjes in een late oktoberzon. Wijn, pizza en prosecco. Fascinerende landschappen om te schilderen. Steeds weer anders, door het wisselende licht.

Ik droom weg en verheug mij.

Maar eerst nog even aan het werk. Een Inspiratiemail schrijven. Een Feedback maken voor een cursist. E-mails beantwoorden. Afspraken plannen met klanten. Kennismaken met een nieuwe klant. Doeken bestellen. Facebookberichten schrijven. Een Verdiepingsvideo maken. Een portret afschilderen. Nieuwe portretten opzetten. Foto’s selecteren voor een ander portret. Een afspraak voor een bezichtiging van een gereed portret.

Daarna gaat de knop om. Voor een week. Zonder schilderspullen. Omdat ik al zoveel moet. En nu gewoon even lekker niet wil moeten. Dat snap jij.