Als mensen naar een portret van mij kijken, dan moet ik het gewoon altijd tegen ze zeggen: “Kijk ook eens van dichtbij!”.

Tuurlijk, een portret moet er van een afstandje goed uitzien. Het is niet voor niks dat ik tijdens het schilderen steeds weer een aantal meters afstand neem om te bekijken wat er nog gedaan moet worden.

Van een afstandje valt eigenlijk alles samen. Je krijgt een heel goed overzicht van de tonen. Je kunt dan, veel gemakkelijker dan als je er dichtbij staat, overzien of er nog iets niet klopt aan de correctheid van de tonen. Waar het misschien nog iets donkerder moet, of waar het iets lichter kan. Ook de vorm van de partijen kun je van een afstandje veel beter beoordelen dan als je er met je neus bovenop staat.

Maar als je er dichtbij staat, dan kun je pas goed zien wat er allemaal is gedaan. Wat voor kleurtjes er overal inzitten. Wat voor toetsjes, streepjes, vlekjes er zijn gemaakt. Eigenlijk zie je dan pas wat de schilder precies heeft gedaan. En dat kan soms heel veel zijn!

Bij het bekijken van een schilderij in een museum, wil ik er ook altijd met mijn neus bovenop staan. Ik wil gewoon precies zien wat er is gedaan. Ik wil als het ware voelen wat de kunstenaar heeft gevoeld en heeft gedacht tijdens het schilderen. Voor mij wordt dat pas echt duidelijk als ik het van heel dichtbij bekijk.

Soms is dat in een museum heel lastig om te doen. Omdat er allerlei mensen voor staan, vaak met zo’n koptelefoon op hun hoofd. Eigenlijk niet eens kijkend naar het schilderij, maar alleen luisterend naar wat die stem op hun oren aan het vertellen is. Natuurlijk, ik snap best dat dit heel interessant kan zijn. Maar zelf denk ik dan: je kunt toch ook gewoon kijken?

Als ik schilder, zoom ik heel veel in op mijn onderwerp. Pas dan kan ik goed zien hoe een vorm precies zit. Wat voor kleuren er inzitten. Ik beleef als het ware alles veel intenser door er meer op in te zoomen.

Ook tegen mijn cursisten zeg ik dat vaak. Vooral als ik zie dat een vorm niet goed geschilderd is. Bijvoorbeeld een vorm van een oog, de grootte van een iris, de vorm van een wenkbrauw, van een mond of van een neus. Vaak wordt geschilderd zoals je denkt dat iets is, niet zoals je ziet dat iets is. Op het moment dat je dan inzoomt, zie je opeens dat een lijn bijvoorbeeld niet omhoog loopt, maar omlaag. Niet bol is maar hol, niet recht is maar gebogen.

Goed kijken is zo ontzettend belangrijk bij het schilderen. Een heel vreemd fenomeen, je kent het misschien zelf ook wel, is dat je soms na uren, dagen, weken kijken, opeens iets ziet wat je al die tijd daarvoor gewoon nooit hebt gezien. Ook al heb je er steeds intensief naar gekeken. Opeens is daar het moment dat je denkt: “Verhip! Zit dat zo? Nooit eerder gezien!”

Dus eigenlijk is schilderen nog méér dan kijken. Eigenlijk is schilderen gewoon: zien!

Aanbieding – Vandaag laatste dag!

In de maand april heb ik een speciale aanbieding voor nieuwe én voor bestaande cursisten:

Nieuwe cursisten:

Als je nu de Basismodule én de Vervolgmodule tegelijk bestelt, krijg je 15% korting!

Je betaalt dan in totaal geen 174 euro, maar 148 euro!

MEER INFORMATIE EN BESTELLEN BASISMODULE EN DE VERVOLGMODULE SAMEN MET KORTING

Bestaande cursisten:

Heb je de Basismodule al aangeschaft? Je krijg in april op de Vervolgmodule en de Vervolgmodule Plus 20% korting!

MEER INFORMATIE EN BESTELLEN VERVOLGMODULE MET KORTING