Onlangs zag ik een filmpje op YouTube. Het had de titel “De Preek van de Leek”. Het was een opname van een “praatje” door Arnoud Boot in de Paaskerk in Baarn, ergens begin 2018.

Het triggerde mij, soms heb je dat. Het ging over kansen krijgen en kansen pakken. Kansen in het leven die niet voor iedereen vanzelfsprekend en hetzelfde zijn. Die voor kinderen met ouders met een lage opleiding geringer zijn dan voor kinderen met ouders met een hoge opleiding. Anno nu. In Nederland…

Arnoud Boot, econoom en hoogleraar Ondernemingsfinanciering en Financiële markten. Veelgevraagd voor televisie bij economische onderwerpen. Een man die in zijn leven alle kansen heeft gekregen en er veel heeft benut. Dat juist hij hier een verhaal over vertelt, dat doet mij wat.

Ook ik heb veel kansen gekregen in het leven. Ik ben in mijn jeugd niets tekortgekomen. Een vader die mij hielp met huiswerk, een moeder die klaar zat met een kopje thee. Een paard, merkkleding, een brommer en voldoende zakgeld. Ik mocht elke opleiding volgen die ik wilde.

Zo’n begin zet je lekker in het leven. Het geeft je het gevoel dat je kunt bereiken wat je wilt. Dat het leven in zekere zin en tot op bepaalde hoogte “maakbaar” is.

Kansen die langskwamen heb ik gepakt. Of ik heb ze gecreëerd.

Zo’n 20 jaar geleden ben ik begonnen met schilderles geven. Niet uit noodzaak, maar gewoon omdat het mij wel leuk leek. Voor “ernaast”. Bovendien was ik ervoor gevraagd.

We verbouwden de binnenbarg van de boerderij van mijn schoonouders provisorisch tot schilderruimte. Gewassen grindtegels op de vloer, eroverheen tapijttegels van het Cirque du Soleil. Een tuinslang met een zinken teil als wasbak en een tweedehands Bravilor voor de koffie. Het plafond werd gevormd door een heel groot plastic bouwzeil. Een petroleumkachel moest in de winter de boel een beetje warm zien te houden. De schildertafels waren zelfgemaakt, de plastic krukjes kwamen van Ikea.

En zo startte ik met een stuk of 8 cursisten.

Van lieverlee werd alles “geprofessionaliseerd”. De eerste groep cursisten breidde zich uit tot 3 grote groepen per week en een kindergroep. Het begon op werken te lijken.

Toen ik na jaren lesgeven het in opdracht schilderen daar niet meer mee kon combineren, ben ik gestopt met het lesgeven. Een website maakte ik zelf. Adverteren deed ik op Google. De opdrachten stroomden binnen.

Jarenlang combineerde ik het in opdracht schilderen met een baan in het bedrijfsleven. Ook daar heb ik kansen gekregen en gepakt.

In 2018 besloot ik het roer om te gooien. Mijn baan in het bedrijfsleven zegde ik vaarwel en ik startte met het bedenken, maken en uitrollen van een online portretschildercursus. Vanaf dag 1 was het een succes.

Op deze manier heb ik een voor mij ideale toekomst gecreëerd, waarin het mogelijk is om veel meer vrij werk te maken en nog maar weinig in opdracht te hoeven schilderen.

Ik realiseer mij terdege dat ik geluk heb gehad. Vooral met het begin van mijn leven. Waarin de basis is gelegd voor de rest van mijn leven.

Zo’n begin gun ik iedereen. Een begin waarin het vertrouwen wordt geborgd dat er kansen komen. Ook voor jou. En dat je alleen je hand maar hoeft uit te steken om ze te pakken.

“Preek van de Leek” – Arnoud Boot: https://www.youtube.com/watch?v=pv4-uVbQQTY