Een hele ervaring

Portretten schilderen vind ik het mooiste dat er is. Begrijp mij niet verkeerd.

Maar soms wil je wel eens iets anders. Heb je weleens zin om iets te maken dat niet per se hoeft te lijken. Waarbij je geen opdrachtgever hebt die je in je nek voelt hijgen. Om iets te doen dat gewoon alle kanten op kan gaan. Waarbij niks moet en alles mag, dat werk.

Vanuit die behoefte ontstond bij mij het idee om paarden te gaan schilderen. In mijn jeugd was ik een paardenmeisje. Altijd op de manege. Poetsen, rijden, vegen. In die volgorde. Dag in dag uit. Een mooie tijd. Paarden waren mijn passie. Alhoewel die tijd ver achter mij ligt, word ik nog steeds warm als ik een mooi paard zie. De lijnen, de beweging, de dynamiek, geweldig. Het lag dus enigszins voor de hand om dit op het doek te willen gaan vastleggen.

Omdat ik ervan houd om in thema’s te werken, besloot ik dat het om polopaarden zou moeten gaan. Het spel, de ruiters en de bal voegden een extra dimensie toe. De kleding van de ruiters, de kleurige bandages, het buiten-zijn, de snelheid, allemaal dingen waarvan je als schilder én paardenliefhebber heel blij kunt worden.

Ik schilderde ze op veelal grote, naturel linnen doeken. Met zo min mogelijk probeerde ik zoveel mogelijk uit te drukken. Vlakken, vegen, lijnen en kleur. Vooral de dynamiek van het spel moest goed naar voren komen. Ik genoot ervan om ze te schilderen, ze stonden er zó op, ik vond het heerlijk om te doen en vond ze geweldig worden.

Anders dan bij het schilderen in opdracht, moest ik een manier zoeken om er kopers voor te vinden. Dat betekende dat ik ze zou moeten gaan exposeren. Ik zocht diverse locaties uit die hiervoor in aanmerking zouden kunnen komen.

Nog steeds moet ik erom lachen als ik eraan denk. Het was een ervaring om nooit te vergeten.

Het vond plaats in Den Bosch, in de Brabanthallen en het bestaat nog steeds, vernam ik onlangs: “Western Experience”. Aanstaand weekend vindt het voor de 24stekeer plaats, zo las ik. Via via werd ik erop geattendeerd, dát was “the place to be”, voor mij en mijn poloschilderijen! Allemaal mensen die van paarden hielden, van het buitenleven, van paardenspullen. En van paardenschilderijen.

Dus ik huurde een stand. Best duur, vond ik. Maar ja, je hoefde maar één schilderij te verkopen en je had de standhuur er alweer uit. We togen met een auto volgeladen naar Den Bosch. Zwarte doeken mee voor over de tafels, documentatiemappen, foto’s, prijskaartjes en rode stickers voor de verkochte werken. Ik had visitekaartjes laten drukken, een banner laten maken en ik leende een prachtige designvaas van een vriendin voor de bloemen op de tafel. Echt, het was gewoon helemaal áf!

Supertevreden keek ik naar mijn stand. Gewoon de allermooiste die erbij stond. Daar kon je niet omheen. Moe, maar met een goed gevoel vertrok ik ’s avonds laat naar huis.

De volgende dag toog ik voor dag en dauw met een vriendin weer naar Den Bosch. Januari, het was steenkoud. De stand was nog steeds prachtig. We namen achter de tafel plaats en waren er klaar voor.

Het zat ‘m niet in de hoeveelheid mensen. Met honderden dromden ze door de hallen. Het lag ook niet aan de locatie van de stand. We stonden prachtig centraal tussen het linedance-gebeuren en de “Wild West Horses”. Volgens mij kwam het ook niet door de schilderijen, die zagen er top uit, vond ik tenminste zelf.

De dag vorderde, we kregen het kouder en kouder. Mensen die langs de stand liepen begonnen we aan te spreken. Iemand moest toch wel iets willen kopen? Aan het eind van de middag kwam de langverwachte koper dan toch eindelijk. Een keurig echtpaar kocht het kleinste schilderijtje dat ertussen zat: “Zeeuws”, olieverf op linnen, 20×20 cm. Hadden we in elk geval de benzine van 2x naar Den Bosch eruit.

’s Avonds, door en door verkleumd, evalueerden we, zittend op onze plastic stoeltjes, met een glas wijn en patatje-mét onze dag. We concludeerden dat we misschien toch niet helemaal op onze plek waren bij Western Experience. Tussen de hoefijzersleutelhangers, paardennotitieblokjes, cowboyhoeden en leren armbandjes vielen we wel op. Maar niet in positieve zin, met onze schilderijen vanaf 1750 euro…

Geschreven door |2019-01-21T15:56:47+00:0022 januari 2019|Uit de praktijk|27 reacties

27 reacties

  1. Christie 22 januari 2019 om 08:32 - Antwoord

    Wat een schitterend schilderij weer, Esther! Leuke blog! Ik kan me zo voorstellen dat dit niet de beste plek was om zoiets moois te verkopen. Mensen zijn op zulke evenementen vaak niet serieus aan het rondkijken voor iets groots.

    • Esther 23 januari 2019 om 11:37 - Antwoord

      Dat klopt inderdaad Christie! Wist ik toen nog niet;)

  2. Anneke Scherpbier 22 januari 2019 om 09:26 - Antwoord

    Jeetje, Esther, wat knap geschilderd weer! Die summiere lijnen waarmee je de paarden perfect neerzet, prachtig!
    En weer zo’n mooi verhaal erbij. Ik zie jullie daar al zitten in die “aparte” sfeer. Leuk, dat je niet schroomt om ook over de missers te vertellen.

    • Esther 23 januari 2019 om 11:38 - Antwoord

      Dankjewel Anneke:)

  3. Noel 22 januari 2019 om 11:02 - Antwoord

    Wat een prachtig verhaal en dito schilderij

  4. marjantesiepe 22 januari 2019 om 11:42 - Antwoord

    Ook ik ben een paardenmeisje,nog steeds,ben nu 64 en rij nog om de dag op mijn Cender,ruin van 11 jaar.Zou het geweldig vinden om paarden te schilderen.Ik blijf oefenen,maar zo goed als Esther,dat is een droom.

    • Esther 23 januari 2019 om 11:39 - Antwoord

      Wat heerlijk dat jij nog paardrijdt Marjan!

  5. Petra de Jonge 22 januari 2019 om 11:42 - Antwoord

    Wat een schitterend schilderij. Met zo weinig lijnen. En ook een schitterend verhaal. Zie jullie er ook al helemmal zitten

    • Esther 23 januari 2019 om 11:39 - Antwoord

      Dank Petra:)!

  6. René van der Wel 22 januari 2019 om 11:49 - Antwoord

    Wat een mooi verhaal weer Esther, zag het helemaal voor me jullie daar achter je stand het publiek maar langs lopen
    kijken kijken en niets kopen ,maar het schilderij is prachtig had er al is een gezien bij vrienden en wist niet dat het van jou was
    , dan ben ik er wel trots op dat ik nu jouw lessen volg .

    • Esther 23 januari 2019 om 11:40 - Antwoord

      Haha, ja het was wat…;). En ik vind het leuk dat een dorpsgenoot mijn cursus volgt René:)!

  7. Daan Corstjens 22 januari 2019 om 12:00 - Antwoord

    Tja, zo kan het lopen…. maar aan het schilderij kan het niet gelegen hebben; wat een prachtig stuk!

    • Esther 23 januari 2019 om 11:40 - Antwoord

      Leuk dat je het mooi vindt Daan:)! Weer eens iets anders dan een portret he?

  8. Herman Visser 22 januari 2019 om 12:01 - Antwoord

    Herman Visser. Beste Esther, Wat een mooi schilderij en een prachtig verhaal. Ik denk dat mensen die een paardenevenement bezoeken niet voor een schilderij komen. Als je poseert op een expositie, komen er mensen op af, die een schilderij zoeken voor in hun huiskamer. Als ze dan van paarden houden, zullen ze veel eerder een keus uit jouw schilderijen maken. Dus als je een keer een expositie in Rotterdam en omstreken geeft, hoor ik het graag. P.S. Ik geniet van jouw cursus, die nu ook een beetje van mij begint te worden. Groet Herman.

    • Esther 23 januari 2019 om 11:41 - Antwoord

      Ik laat je weten Herman:)!

  9. Henk Harding 22 januari 2019 om 12:26 - Antwoord

    Prachtig Esther…die beweging..en het is niet enkel schilderen waar je goed in bent…je schrijft ook heel aantrekkelijk.

    • Esther 23 januari 2019 om 11:41 - Antwoord

      Dank je Henk, leuk dat je het leuk vindt:)

  10. Ans Simons 22 januari 2019 om 17:55 - Antwoord

    Tjhaaaa, hier in Brabant kunnen ze de kunstjes wel waarderen.
    Maar zoetelieve-gerritje komt ook uit Den Bosch en die kan het niet betalen😂
    Mooi werk hoor.

    • Esther 23 januari 2019 om 11:42 - Antwoord

      Hahahaha zo is ‘t, Ans:)!

  11. Elly Buijk 22 januari 2019 om 18:42 - Antwoord

    Prachtig verhaal.
    En een prachtig schilderij,
    Alles wat uit jouw handen komt is prachtig.

    • Esther 23 januari 2019 om 11:43 - Antwoord

      Wat lief, dank je wel Elly:)

  12. Lissy Donkers 23 januari 2019 om 11:03 - Antwoord

    Ik blijf met bewondering naar jouw schilderijen kijken. Prachtig mooie penseelstreken en de dynamiek in het schilderij; een lust voor het oog! Dank je wel!

    • Esther 23 januari 2019 om 11:43 - Antwoord

      Dank je Lissy, leuk!

  13. Tineke Bijker 23 januari 2019 om 11:50 - Antwoord

    Beste Esther, wat weer een mooi verhaal. Mag ik je een tip geven? Kijk eens op de site van Frisian Proms, vorig weekend was dit evenement in Leeuwarden. Weet zeker dat als je daar geëxposeerd had dat je goede zaken had gedaan en er wordt met grof geld gestrooid. Als paardenmeisje zul je hiervan gaan genieten dat beloof ik je.
    Groet Tineke

    • Esther 24 januari 2019 om 22:55 - Antwoord

      Hoi Tineke, leuk, dank voor je tip, ik ga eens kijken!

  14. ellendezwart61 30 januari 2019 om 10:25 - Antwoord

    Wat een wervelend schilderi, prachtig!

Laat ook een berichtje achter

Deze website maakt gebruik van cookies

Door gebruik te maken van deze website geef je toestemming voor het plaatsen en uitlezen van cookies. Wil je meer weten over deze cookies? Klik dan hieronder op meer informatie. Wil je de cookie-instellingen voor onze website wijzigen of weigeren? Klik dan op de knop 'cookie-instellingen aanpassen'.

Privacbeleid | Melding sluiten
Cookie-instellingen aanpassen